امیدواری ؟!

تقریبا دو ماه شده که از هم جدا شدیم . یه خورده ای اوضاع خوب نبود این مدت , نمیگم الان خوب شده ولی خوب دیگه غم همراه تک تک لحظه هام نیست . امروز داشتم به دستام نگاه میکردم و یه لحظه با خودم گفتم که خودمو گم کردم ! وقتشه دیگه خودمو جمع و جور کنم ! بسه دیگه ! امین که نباید اینجوری باشه ! امین باید سر حال و آماده زدن حرکت های مفرح و پر از جمله های پرانرژی و فرح بخش باشه ! ...

گوشیمو یه جوری کوک کرده بودم که بیدار شم و برم اگه غذای اضافه ای هنوز مونده , بگیرم . رسیدم به مسیول مربوطه و در جواب درخواست من گفت باید بری نگهبانی خوابگاهxa0 2500 کارت بکشی و فیششو بیاری تا بهت از غذاهای اضافه بدم . با انبوهی از تعجب و دلخوری و حق به طرف دادن و فیلینگ بی پولی(!) و یه ذره خواب آلودگی برگشتم سر جام و خوابیدم دوباره ...نصف سالاد ماکارونی هم اتاقیم مونده بود , اونم غذا نداشت ولی خوب از سر کوچه سالاد ماکارونی آماده گرفته بود واسه خودش , داشتم اون یک سوم نون سنگکی که گرم کرده بودم ...

باور کن من هیچ وقت نمیخواستم اذیتت کنم ... نمیخواستم ناراحتت کنم ... دوست من ... این چه اشتباهی بود که گرفتارش شدیم ... مهربان ترین رفیق من ... عذر میخوام ازت ... عمیقا و قلبا متاسفم که ناراحتت کردم ...تقریبا مطمینم که هیچ وقت اینو نمیخونی ولی بسیار بسیار عذر خواهم ازت ......

واقعا نمیدونم قبل از اینکه بیام بیان وقتمو چجوری میگذرونم , وقتی میخوای وقتتو بدون هدف بگذرونی خوندن پستای وبلاگ نویسا خیلی خیلی جذابتر و مفید تر از ول چرخیدن توی تلگرام و اینستاگرامه ... هیچی تو فضای مجازی با پیدا کردن یه وبلاگ خوب جدید قابل مقایسه نیست , بعضی وقتا میشه که تا نزدیکای یه صبح تو یه وبلاگ میمونم و تقریبا تا روز پیدایش اون وبلاگ رو میخونم گاهی وقتا هم چک کردن وبلاگای تازه به روز شده هم خیلی خوبه ... کلا مرسی از بیان و البته مرسی ازxa0 وبلاگ نویسای خوبش ... xa0 xa0 متاسفانه مرورگر ...

با خودم گفتم بشینم باهاش حرف بزنم ، حرف که چه عرض کنم چت کنم ، بعد الان نشستم با اخم از پنجره طی شدن این مسیر طولانی رو نگاه میکنم ... آخه کی نه شب میخوابه !!!...

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی xa0 به پیام آشنایان بنوازد آشنا را ...